Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/371 K.2024/1471

Taraflar arasındaki ecrimisil ve el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine, 2 numaralı bağımsız bölüm yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf dilekçesinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçelerinde özetle; müvekkillerinin muris ...'in mirasçıları olduğunu, 5215 ada 11 parsel sayılı taşınmazın mülkiyetinin ise dava dışı İstanbul Büyükşehir Belediyesine ait olduğunu; ancak bu parselde bulunan bina nedeni ile muris adına tapu tahsis belgesinin bulunduğunu, taşınmazda yer alan 1 ve 3 numaralı bağımsız bölümlerin kiraya verilmek suretiyle davalıların kazanç sağladıklarını, 2 numaralı bağımsız bölümün ise kiraya verilmesinin davalılarca engellendiğini belirterek, 1 ve 3 numaralı bağımsız bölümler yönünden şimdilik 5.000,00 TL ecrimisil bedelinin murisin vefat tarihinden işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile 2 numaralı bağımsız bölüme yönelik davalıların müdahalelerinin men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar yargılama aşamasında verdikleri beyan dilekçesinde özetle; sadece iki adet dairenin kiraya verildiğini, diğer dairenin bakımsız olduğunu ve kiraya verilecek durumunun bulunmadığını, bu bağımsız bölümler için masraf yaptıklarını, vergilerinin de kendilerince ödendiğini, davacılar adına murisin eşi olan ...'a kira bedellerinin gönderildiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 12.04.2022 tarihli kaldırma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda verdiği 22.06.2023 tarihli ve 2022/543 Esas, 2023/216 Karar kararı ile "... davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine...6.912,57TL ecrimisil bedelinin davalılardan tahsili ile davacı ...'e ... 4.824,19TL ecrimisil bedelinin davalılardan tahsili ile diğer davacılara ayrı ayrı ve tahakkuk tarihlerinden itibaren işleyen yasal faizi ile verilmesine... 2 numaralı daire yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin kaldırma kararına uygun karar verilmediğini, davacıların muhatabının davalı kardeşleri ... olduğunu, diğer davalının ...'in eşi olduğunu ve dava ile ilgisinin bulunmadığını, bilirkişi raporundaki hesaplamaların eksik ve hatalı olduğunu, kira bedellerinin davacılar adına yine davacı ... hesabına ödendiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2023 tarihli ve 2023/2943 Esas, 2023/2377 Karar sayılı kararı ile "...ecrimisil yönünden; davacıların her birinin davalılara ayrı ayrı dava açması mümkünken birlikte dava açtıkları, bu nedenle her bir davacı yönünden dava değerinin ayrı ayrı ele alınması gerektiği, mahkemece her bir davacı yönünden kabul edilen bedelin karar tarihi olan 22.06.2023 tarihindeki istinafi kabil karar miktarı olan 17.830,00TL'ndan az olduğu...." gerekçesiyle "...davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurma dilekçesinin HMK'nın 345, 346/2 ve 352/1 maddeleri uyarınca miktar yönünden reddine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV.C) bendinde belirtilen karara karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlere ek olarak; davacılar tarafından ayrı ayrı dava açılmadığından dava yığılmasından bahsedilemeyeceğini, somut uyuşmazlıkta mecburi dava arkadaşlığının söz konusu olduğunu belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 995 inci maddesi,

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341 inci maddesinin (1) inci bendinde, ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanun'un 341 inci maddesinin (2) nci bendinde ise miktar veya değeri bin beş yüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiş; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 41 inci maddesi" ile de, maddede yer alan "binbeşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmek suretiyle, söz konusu kesinlik sınırı üç bin Türk Lirasına çıkarılmış ve her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiştir.

Öte yandan, 6763 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi ile 6100 sayılı HMK’ya eklenen Ek 1 inci madde 2 nci fıkra gereğince, HMK'nın 341 inci maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının uygulanmasında, hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı öngörülmüştür.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,