Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3843 K.2025/2086

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait binanın dış cephe sıvasının yapılabilmesi için davalıya ait taşınmaza iskele kurulması gerektiğini ancak müsaade etmediklerini, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun komşuluk hukukunu düzenleyen maddelerinde zorunlu hâllerde komşuların katlanmaları gereken hususlara yer verildiğini belirterek davalılara ait parsele iskele kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılardan ... cevap dilekçesinde özetle; davacıların ve müteahhit firma sahibinin konut dokunulmazlığını hiçe sayıp rızaları olmadığı hâlde bahçelerine girerek iskele kurmak istediklerini, aralarında çıkan tartışma sırasında düşen demir bir çubuk yüzünden yaralanarak tetanoz iğnesi olmak zorunda kaldığını, yeni inşaat sırasında da maddi zarara uğradıklarını, yan bahçelerini inşaat malzemeleri, tuğla kırıntıları ve harçlar yüzünden devamlı temizlemek zorunda kaldıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; müteahhit firmanın iş başlangıcında kendilerine verdiği 22.09.2017 tarihli, kaşeli, ıslak imzalı taahhütnamesinde başlamış olduğu inşaattan dolayı uğrayacakları her türlü zararı ziyanı tazmin edeceğini taahhüt ettiğini, ancak daha işin başında verdiği hiçbir taahhüdü yerine getirmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre davalıların arazisine davacı tarafından önlem alınması hâlinde geçici olarak girilmesi sonucu davalıların herhangi bir zarara uğramayacağı, her ne kadar davalılar tarafından sunulan itiraz dilekçesinde davacının kendi taşınmazına önceden zarar verdiği ve verilen bu zararın giderilmediği yönünde itirazda bulunulmuş ise de bu hususun ayrı bir davanın konusu olacağı, nitekim davalılar tarafından bu konuda da karşı dava açılmadığı, eldeki davanın sıva yapılmak için iskele kurulmasına izin davası olduğu,

izin verilmesi gerektiğinin komşuluk hukukunun bir gereği olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalılara ait taşınmazı ile kendi taşınmazları arasına 24.02.2021 tarihli fen bilirkişisi raporu ve ekindeki krokide belirtildiği şekilde nisan veya ekim ayı içerisinde 30 günlük süre için iskele kurulmasına 4721 sayılı Kanun'un 748. maddesi uyarınca izin verilmesine, işlem bittikten sonra yine davalı taşınmaza zarar vermemek kaytıyla iskelenin kaldırılması suretiyle taşınmazın temizlenmesine ve davalı taşınmazın eski hâline getirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı tarafın daha önce taşınmazlarına verdikleri zararın giderilmediğini, mahkemenin bu hususu dikkate almadığını, mahkemenin davacıların, taraflarına ait gayrimenkul üzerine iskele kurulmasına izin vermiş olmasının davacıların imara aykırı komşu payından çekmeden inşaat yapmalarının külfetini zararını da kendilerine yüklediğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, komşu taşınmaza müdahaleye izin verilmesi istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR