Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3848 K.2024/4130

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15/11/2017 tarihinde verilen dilekçeyle el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın kabulüne dair verilen 13/06/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 06/06/2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup, bu ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne verilmiş, davalı istinaf talebinde bulunmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 29/03/2024 tarihinde davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 06/06/2024 tarihli ek karan ile davalı vekilinin 03/06/2024 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin yerel mahkeme kararının esastan reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/362 1 A maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 06/06/2024 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.