Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/4176 K.2024/4667

İşçilik alacağının ödenmesinden dolayı rücuen açılan alacak davasının yapılması sonucunda verilen hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesince, davalı tarafın şirket olup adli yardımdan yararlanabilecek tüzel kişilerden olmadığı, başka bir deyişle 6100 sayılı Kanunun 334/1 inci maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davalının adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği ve iş bu kararın, davalı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Kanunun 336/2 nci maddesinde "Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır." hükmüne, aynı Kanunun 334/1 inci maddesinde ise "Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan Kanun maddeleri uyarınca, ödenmesi gereken temyiz harç ve giderlerinin miktarı da dikkate alındığında, adli yardım talebinde bulunulmasına ilişkin koşulların somut olayda gerçekleşmediği ve Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine dair kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, itirazın reddine karar vermek gerekmiştir.