Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/5105 K.2025/1568

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından asıl davada yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmediği beyan edilerek temyiz edilmesi üzerine; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili asıl dava dilekçesinde; vekil edeninin 933, 32 ve 34 (114 parsel) parsel sayılı taşınmazların tamamını...n İzale-i Şuyu Satış Memurluğunun 2009/6 sayılı satış dosyasının 16.07.2010 tarihli ihalesi ile satın aldığını, davalıların noter kanalıyla ihtar edilmesine karşın taşınmazlardaki işgallerine son vermediklerini açıklayarak davalıların haksız el atmanın önlenmesi ile 2010-2012 dönemleri için şimdilik toplam 12.000,00 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekilince; davalılar ... ve ... aleyhine aynı mahkemede ikame edilen ve birleştirilen 2012/234 Esas sayılı davanın dilekçesinde; vekil edence satın alma tarihinde 933 ve 34 parsel sayılı taşınmazların yüksek sistem bağ ve nar bahçesi olduğunu, bağın davalılarca sökülmesi nedeniyle vekil edeninin zarara uğradığını açıklayarak taşınmazların eski haline getirme bedeli ile uğranılan zarar ve mahrum kalınan kâr nedeniyle şimdilik toplam 18.600,00 TL tazminata hükmedilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar harici satış savunmasında bulunarak davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece ilk kararda, aldırılan 12.11.2013 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda ve harcın tamamlanmaması nedeniyle dava dilekçesi ile bağlı kalınarak, asıl ve birleşen 2012/234 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2013/294 Esas sayılı davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 15.01.2015 tarihli ve 2014/13974-2015/478 Esas-Karar sayılı ilamı ile sair yönlerini incelemeksizin, el atmanın önlenmesi talebi yönünden gerekli harcın ikmal edilmediği, ecrimisil talepleri yönünden ise artırılan dava değerleri yönünden eksik harcın ikmal edilmesi için davacı ... vekiline süre verilmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yargılamaya devam olunmuş, belirlenen eksik harç davacı vekilince ikmal edilmiş, 06.01.2016 tarih ve 2015/20 Esas, 2016/8 Karar sayılı karar ile.

18.03.2013 tarihli rapor tazminat istemine, 12.11.2013 tarihli rapor ecrimisil istemine esas alınarak fakat eksik harç ikmal edilmediğinden bahisle dava dilekçesi ile bağlı kalınarak asıl ve birleşen 2012/234 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, birleşen 2013/294 Esas sayılı davanın talebin sebepsiz zenginleşme niteliğinde olduğu, taşınmazların halen davalıların kullanımında olması nedeniyle davacıların henüz fakirleşmediğinden bahisle reddine karar verilmiş; davacı ... vekili birleşen 2012/234 Esas sayılı dava yönünden, davalılar Musa ve ... vekili 2013/294 (tefrik edilmiştir.) Esas sayılı dava yönünden temyize gelmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 06.01.2016 tarihli kararının süresi içinde davacı ... vekili tarafından birleştirilen 2012/234 Esas sayılı dava yönünden temyiz edilmesi üzerine Dairece, "1. Birleşen 2012/234 Esas sayılı davada vaki eski hâle getirme bedeli talebine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Fen elemanınca düzenlenen 12.03.2013 tarihli raporda B ve C harfi ile gösterilen yerler davacının satın alındığı tarihte yüksek sistem bağ olup davalı ... tarafından yonca ve buğday ekilmek suretiyle taşınmazın niteliğine müdahalede bulunulduğuna göre, bu kısımlar için eski hale getirme bedeline hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

933 parsel sayılı taşınmazın satın alma tarihinde yüksek sistem bağ olduğu, davalı ... tarafından sökülerek nar bahçesi haline getirildiği anlaşıldığına göre, bu kısım için nar bahçesinin sökülmesi ve bağ haline getirilmesi için gerekli eski hale getirme bedeline hükmedilmelidir.

2. Birleşen 2012/234 Esas sayılı davada vaki mahrum kalınan kar talebine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacının taşınmazı satın aldığı...n İzale-i Şuyu satış memurluğunun 2009/6 sayılı satış dosyasında mevcut 20.07.2009 tarihli kıymet takdir raporunda 933 parselin tamamının 34 parselin kısmen yüksek sistem bağ olduğunun tespit edildiği, davacının taşınmazları bu haliyle satın aldığı, davalıların taşınmazların satışı sonrası bağları söktüğü anlaşıldığına göre, davacının taşınmazları bağ olarak kullanamamasından dolayı mahrum kaldığı kara hükmedilmelidir.

3. Kabule göre de, bozma sonrası Mahkemece belirlenen eksik harç davacı vekili tarafından 26.10.2015 tarihinde ikmal edildiğine göre ıslah dilekçesinin harçlandırılmadığı hususu doğru değildir. " gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; asıl dava yönünden harçların hesaplanmadığını, yargılama giderlerinin hesaplanmadığını ve avukatlık ücretine hükmedilmediğini, asıl davada ... aleyhine de hüküm verilmesine rağmen aleyhine harç ve yargılama giderine hükmedilmediğini, asıl dava ve birleşen dava ayrı dava olduğundan her bir dava bakımından yargılama giderlerinin de ayrı ayrı hesaplanması gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, asıl dava el atmanın önlenmesi ve ecrimisil birleştirilen dava tazminat istemlerine ilişkindir.

Yargılama giderleri ve vekâlet ücreti aleyhine hüküm kurulandan alınır. Asıl dava el atmanın önlenmesi ve ecrimisil, birleştirilen 2012/234 Esas sayılı dava ise eski hale getirme ve mahrum kalınan kar talebine ilişkindir. Ayrı ayrı açılan davaların birleştirilmesi halinde dahi her bir dava üzerinden ayrı yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir. Mahkemece asıl davada ve birleştirilen davada ayrı ayrı yargılama gideri ve vekâlet ücreti hesaplanması gerekirken ikisinin toplamı üzerinden hesaplama yapılması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR