Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/599 K.2024/5796

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 355 sayılı mera parseline davalılar tarafından malzeme alınmak suretiyle el atıldığını, 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 4. maddesine göre bu yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu ileri sürerek el atmanın önlenmesini, üzerindeki muhdesatın yıkımını ayrıca bilirkişi tarafından tespit edilecek olan zarar miktarının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2019 tarihli ve 2016/410 Esas, 2019/282 Karar sayılı kararıyla; "...toplanan deliller, celp edilen belge ve kayıtlar, mahallinde yapılan keşif ile bilirkişilerden alınan raporlar birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafından bahçe ve ev yapılmak sureti ile tecavüz edilerek dava konusu mera vasıflı taşınmazın vasfının bozulduğu..." gerekçesiyle davanın kabulü ile Esas No: 2024/599

..... ili, .... ilçesi, ... Mahallesi, 355 parselde bulunan mera vasfındaki taşınmazda davalılar tarafından 21.03.2018 havale tarihli fen bilirkişisi tarafından krokide A harfi ile gösterilen 18.217,27 m²'lik kısma yapılan el atmasının önlenmesine; el atılan yerdeki muhdesat bulunmadığından kal talebinin reddine; mera geri dönüşüm bedeli olan 135.275,62 TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 31.10.2022 tarihli ve 2020/877 Esas, 2022/1674 Karar sayılı kararıyla; "...davacı vekilinin dava dilekçesinde mera vasfındaki taşınmazdan davalıların sadece toprak aldığı iddiasında bulunduğu ve yapılan keşifte de dava konusu taşınmaz üzerinde muhdesat bulunduğuna ilişkin bir tespitin olmadığı, kal talebinde bulunan davacı vekilinin istinafına konu kaline karar verilecek bir muhdesat bulunmadığından kal talebinin reddi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 1. Mahkemece taşınmaz üzerinde muhdesat bulunmaması sebebiyle yıkım talebinin reddine karar verildiğini,

2. Dosya içindeki bilirkişi raporunda dava konusu 355 parsel sayılı meradan davalılar tarafından toprak alındığının tespit edildiğini,

3. Bu nedenle istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik verilen kararının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; el atmanın önlenmesi, yıkım, eski hale getirme ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 madde hükmü uyarınca ONANMASINA, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,