Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1256 K.2025/2112

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 119 ada 63 parsel sayılı taşınmazın 600 m2'lik kısmını 60-70 yılı aşkın süredir önce müvekkilinin murisi sonra müvekkilinin kendisi tarafından fiilen kullanılmasına rağmen, kadastro tespitinde hatalı olarak mera vasfı ile Hazine adına tescil edildiğini, 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3. maddesi doğrultusunda taşınmazın müvekkili tarafından fiili olarak kullanılan 600 m2’lik kısmın tefriki ile bu bölüme ilişkin rayiç bedelin yarısının yasa gereği müvekkilinden tahsil edilerek bölümün müvekkili adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın mera olarak ...'nın tasarrufunda bulunduğunu, adı geçen bakanlığa davanın ihbar edilmesinin gerektiğini, Mera Kanunu'nun geçici 3. maddesinden yararlanılabilmesi için taşınmazın imar planı dahilinde olması gerektiğini, ancak Keles Belediye Başkanlığı'nca bildirildiği üzere taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce ve mevcut durumda imar planı dışında bulunduğunu ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na göre dava açma sürelerinin de gözönünde bulundurulmasının gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Keles Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.06.2021 tarihli ve 2020/16 Esas, 2021/35 Karar sayılı kararında; "...taşınmazın uygulama imar planı dışında kaldığı, 01.03.2020 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içinde kalmadığı, 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan dahilinde olmadığının bildirildiği, dava konusu taşınmazın Mera Kanunu'nun geçici 3. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen niteliklere sahip olmadığı, ayrıca huzurdaki davada hazinenin davalı konumunda olduğu, Hazine tarafından açılan bir davanın da mevcut olmadığı, davalının da Mera Kanunu'nun geçici 3. maddesi doğrultusunda bir talebinin bulunmadığı,

Keles Kadastro Mahkemesi'nin 12.12.1995 tarihli ve 1995/13 Esas, 1995/38 Karar sayılı kadastro tespitine itiraz davasında 119 ada 63 parsel sayılı taşınmaza ilişkin itirazın reddi ile tespit gibi tesciline karar verildiği, hükmün 18.04.1996 tarihinde kesinleştiği, ayrıca davaya konu taşınmaza ilişkin mera komisyon kararının iptalini dava etmek için Mera Kanunu'nun 13 ve 21. maddelerinde belirlenen hak düşürücü sürelerin geçirilmiş olması sebebiyle geçici 3. maddeye dayanılarak hak iddia edilmesinin mümkün olmadığı..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 23.01.2025 tarihli ve 2022/2691 Esas, 2025/136 Karar sayılı kararında; "...taşınmazın uygulama imar planı dışında olduğu, 01.03.2020 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içinde kalmadığı, 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan dahilinde kalmadığının bildirildiği, bu nedenlerle dava konusu taşınmazın Mera Kanunu'nun geçici 3. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen niteliklere sahip olmadığı,

Keles Kadastro Mahkemesi'nin 12.12.1995 tarihli ve 1995/13 Esas, 1995/38 Karar sayılı kadastro tespitine itiraz davasında 119 ada 63 parsel sayılı taşınmaza ilişkin itirazın reddi ile tespit gibi tesciline karar verildiği, hükmün süresinde temyiz edilmemesi sebebiyle 18.04.1996 tarihinde kesinleştiği, ayrıca davaya konu taşınmaza ilişkin mera komisyon kararının iptalini dava etmek için Mera Kanunu'nun 13 ve 21. maddelerinde belirlenen hak düşürücü sürelerin geçirilmiş olması sebebiyle geçici 3. maddeye dayanılarak hak iddia edilmesinin mümkün olmadığı..." gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili;

1. İlgili düzenlemenin kamu yararını içerdiğini,

2. Müvekkilinin haklılığının keşif ve bilirkişi raporundan anlaşıldığını,

3. Taşınmazın yaklaşık 80 yıldır fiilen müvekkili ile onun üst soyları tarafından kullanılmakta olduğunu,

4. Kadastro tespiti ile fiili durum arasında paralellik olmadığını,

5. Kanun gereğince meraların 01.03.2023 tarihinden sonra işgal edilmesi durumunda Mera Kanunu'na eklenen geçici 3. maddesinin uygulanamayacağını,

6.Taşınmazın 01.03.2023 tarihinden çok uzun yıllar öncesinde yerleşim yeri olarak kullanıldığının dosya içeriği ile sabit olduğunu,

7. Davanın kabulü halinde kamu menfaatinin söz konusu olabileceğini,

8. Kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mera olarak tahsis edilen taşınmazın tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR