Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1383 K.2025/1974

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu 22727 ada 10 parsel sayılı taşınmazın davacılara ait olduğunu, davalı tarafından haksız şekilde işgal edildiğini ve ihtarnameye rağmen müdahalenin sonlandırılmadığını belirterek davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; taşınmaz değeri üzerinden hesaplanan eksik harcın verilen kesin süre içerisinde ikmal edilmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “... kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına yargılama yapan mahkeme (Asliye Hukuk Mahkemesi) için belirlenmiş maktu miktarı geçmeyecek şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı yararına daha fazla olacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur...” gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacıların nispi vekâlet ücretini ödememek için harç ikmali yapmadığını, bu durumun 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesine açıkça aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince verilen karar yerinde olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR