Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1492 K.2025/2464

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.02.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-a-6 hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; duruşma isteminin 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353/1-(a) hükmünün (6). alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 19.02.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-g hükmüne göre 353/1-(a) hükmü kapsamında verilen kararlar temyiz edilemez. 6100 sayılı Kanun'un 353/1-(a) hükmünde, ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa; Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması durumunda Bölge Adliye Mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir.

Somut olayda, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-g hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin 6100 sayılı Kanun'un 353/1-a-6. maddesi kapsamında verdiği 23.01.2025 tarihli kararına karşı temyiz yasa yolu kapalıdır. Bu nedenle, Bölge Adliye Mahkemesinin davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair verdiği ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.