KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2025/1496 E., 2025/2117 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/227 E., 2024/302 K.
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki kazandırıcı zamanaşımına dayalı tapu iptali ve tescil aksi hâlde muhdesatın aidiyetinin tespiti davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 03.12.2024 gün ve 2024/4353 Esas, 2024/5431 Karar sayılı kararı ile onama kararı verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:
1.Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri veya Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz veya karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihi esas alınmalıdır.
2.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/III-1 maddesi uyarınca miktar veya değeri Yargıtay ilamının verildiği 2024 yılı itibariyle 126.560,00 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilemez.
3.Somut olayda; dosya içinde bulunan bilirkişi raporlarına göre davacının kullandığı alanın toplam değeri ile bu alan üzerinde bulunan muhdesatların toplam değerinin 62.498,52 TL olduğu ve yargılama harcının 58.209,04 TL üzerinden alındığı anlaşılmış olup Dairemiz kararına karşı anılan madde uyarınca karar düzeltme yoluna gitme olanağı bulunmamaktadır. Bu nedenle, karar düzeltme istemini içeren dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/1496, K. 2025/2117, 17 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama