Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1857 K.2025/3014

Mahkemece, el atmanın önlenmesi ve kâl istemine yönelik açılan ve son durumda ıslah ile dava konusu hâline getirilen 1119 ada 84 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın kabulüne dair verilen direnme kararı davalı vekilince temyiz edilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 01.07.2021 tarihli ve 2017/14-2815 Esas, 2021/888 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur.

Bozma kararından sonra, yargılama sırasında aralarında hukuki ve fiili irtibat olduğu gerekçesiyle İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/9 Esas sayılı dosyası, eldeki dosya ile birleştirilmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davalarda yapılan yargılama sonucunda, asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar asıl ve birleştirilen davada davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 166/1 hükmünde; "...Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davaların aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar diğer mahkemeyi bağlar..." hükmüne yer verilmiştir.

Dosyaların birleşmesi hâlinde, ilk dosya Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra henüz kanun yolları aşamasına gelmemiş yeni bir dosyanın bu dosya ile birleşmesi hâlinde, birleştirilen dosyanın istinaf yoluna tâbi olacağı açıktır. Zira davalar birleşmekle bağımsızlıklarını korur, ayrı dosya olma özelliğini devam ettirirler.

6100 sayılı Kanun'un geçici 3/1 hükmünde bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2. fıkrasında ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir.

Bu durumda 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Kanun'un 427 ve 454. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tâbi olup dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık, 20.07.2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi hâlinde ise, 6100 sayılı Kanun'un 341 ve 360. maddelerindeki istinafa ilişkin hükümlerin uygulanması için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur.

Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyasının “İstinaf” kanun yoluna tâbi olmadığı açıktır.

Ne var ki, birleştirilen İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/9 Esas sayılı dava dosyanın karar tarihi 20.07.2016 tarihinden sonra olup bu dosyada verilen kararla ilgili daha önce Yargıtay denetimi de söz konusu olmadığından, bu kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılmaktadır. Birleştirilen davada davacı vekili tarafından sunulan temyiz başvuru dilekçesinin, istinaf başvuru dilekçesi olarak kabulü gerekir.

Bu durumda, anılan davanın birleştirilmesiyle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmediği gözetilerek, ''İstinaf'' kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılan, birleştirilen İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/9 Esas sayılı dava dosyasının istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesinin sağlanması için dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.