Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/197 K.2025/945

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 450,00 m2'lik kısmının 102 ada 2 parsel malikleri tarafından uzun süredir tarımsal amaçlı sera yapılarak kullanıldığını. İşgal edilen bu kısma yönelik müdahalenin menine, tespiti halinde üzerine inşa etmiş olduğu yapı ve eklentilerinin kal'ine, şimdilik 1.000,00 TL ecrimisil ve 500,00 TL men’i müdahale ve kal bedelinin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap cevap dilekçesinde özetle; davalılardan ... ile babasından kalan miras hissenin 102 ada 2 parsel üzerinde kayıtlı olduğunu, ... ile taşınmazın fiili kullanımında örf ve adet gereği hareket ettiklerini, taşınmazın belirlenen kısmının amcası ...’un fiili kullanımında olduğunu, kendisinin Bolu’da Polis Memuru olarak görev yaptığını, taşınmazın bulunduğu köye yıldan yıla gittiğini, fiili olarak kullanmasının mümkün olmadığını, taşınmaza işgal sayılacak bir fiili eylemin olmasının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalılar ..., ..., ..., ... cevap dilekçelerinde; taşınmazın davalı ve müteveffa babalarından kalan mirasın hissesi olduğunu, paylı mülkiyette paydaşlardan herhangi birinin tasarruf sınırlarının belirli olduğunu, taşınmazın belirlenen kısmını davalı ...'un kullandığını, herhangi bir ilgilerinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

3. Davalı ... Uzuncevap dilekçesinde; taşınmazı fiilen kendisinin kullandığını, kendisine düşen kısımda taşınmazı kullanmaya devam ettiğini, herhangi bir ölçüm yaptırılmadığı için taşınmazın sınırını bilmediğini, bildirilen elatmada hiçbir kastının bulunmadığını, kendisinin kullanmış olduğu yerin ölçülmesini, sadece kendisinin kullandığı fazla kısma yönelik hesaplanacak ecrimisili ödemeyi kabul ettiğini bildirmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile; 101 ada 1 No.lu parselde Fen Bilirkişi Raporu krokisinde Sera ifadesi ile gösterilen 38,42 m²'lik sera şeklindeki odunluk ve garaj olarak kullanılan kısma müdahalesinin önlenmesine, yıkım masrafları davalıya ait olmak üzere kâl'ine, davacının ecrimisil talebinin reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., dahili davalılar ..., ..., ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 29.11.2024 tarihli kararı ile istinaf talebinin usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş olan usulden red kararın hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olduğunu,

b. Ecrimisil bedelinin reddi kararının hatalı olduğunu,

c. Bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını,

d. Fen bilirkişi raporunda sadece "Sera" olarak adlandırılan kısmın tecavüzlü yer olarak gösterildiğini, ancak bilirkişi raporlarında işgal edilen kısmın sadece serayla sınırlı olarak tutulmasının doğru olmadığını,

e. Taşınmazın kullanımı konusunda yeterince araştırma yapılmadığını,

f. Kararda aleyhe hükmedilen harç, vekalet ücreti, yargılama giderlerinin hatalı olduğunu, bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve kal istemlerine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,