Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2627 K.2025/3640

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kayyımla idare edilen taşınmazın davalılarca haksız olarak kullandığı iddiasıyla ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının kayyım sıfatıyla idaresinde bulunan 610 ada 11 parsel içerisinde davalıların kullanımında bulunan 3 katlı bahçeli ev bulunduğu, davacı tarafından sunulan tutanak aksinin ispat edilmemesi nedeniyle davanın kısmen kabulüne, davalı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen gerekçeli kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davada talep edilen ecrimisil miktarının 22.056,00 TL olduğu, reddedilen ve istinafa konu edilen miktarın ise 3.569,76 TL olduğu ve bu değerin 17.03.2023 karar tarihi itibariyle 17.830,00 TL'nin altında olduğu belirtilerek davacı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davada kabul ve ret toplamının kesinlik sınırı üstünde olduğunu, dilekçe ret kararının hatalı verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir. 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR