Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2759 K.2026/700

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.02.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile diğer taraftan davalı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların mirasbırakanın dava konusu .... A.Ş.’deki 159.724 payı temsil eden 37 adet pay senedini muvazaalı bir işlemle satış gibi göstererek davalı kızına herhangi bir bedel almaksızın bağışladığını ileri sürerek söz konusu 37 adet pay senedinin denkleştirme çerçevesinde miras bırakanın terekesine iade edilmesine; şayet bu talepleri yerinde görülmeyerek mirasbırakanın dava konusu ...

A.Ş.’deki 159.724 payı temsil eden 37 adet pay senedini itibari değerleri karşılığında karma bağışlama sözleşmesi ile davalı kızına devrettiği kabul edilecek olursa, pay devir sözleşmesi çerçevesinde ödendiği iddia edilen toplam devir bedelinin kaç tane payın gerçek değerine denk geldiği hesaplanarak, devredilen 37 adet paydan, bulunan bu pay sayısı düşülerek geri kalan payların denkleştirme çerçevesinde miras bırakanın terekesine iade edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu pay senetlerinin bedellerinin karşılığını tamamen nakit olarak mirasbırakana ödediğini, ayrıca mirasbırakanın pay senetlerini miras payına mahsup edilmesi kaydı ile devir etmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.02.2014 tarihli ve 2013/81 Esas, 2014/27 Karar sayılı kararıyla; tarafların mirasbırakanı.........

A.Ş. deki hisselerini 15.03.2009 tarihli dava konusu pay satış sözleşmesiyle davalıya sattığını ve 07.09.2009 tarihinde öldüğünü, dosya kapsamında mirasbırakanın ihtarnamesi ve mektubuna göre muris muvazasına ilişkin nitelikli muvazaa şartlarının oluştuğu, mirasbırakanın davacıya şirket hissesi bırakmamak kastıyla bağışlama sözleşmesini satış sözleşmesinde gizlediği, 15.03.2009 tarihli Pay Senedi Devir ve Satış Sözleşmesinin muris muvazası nedeniyle geçersiz olduğu,

yapılan hisse devrine ilişkin iade talebi TMK'nın 669. maddesi kapsamında denkleştirmeye tabi olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalıya devredilen hisselerden davacıya düşecek olan 1/2 hissesine tekabül eden kısmının iadesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 11.02.2014 tarihli ve 2013/81 Esas, 2014/27 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 26.11.2020 tarih ve 2016/18552 Esas, 2020/6288 Karar sayılı ilamında; dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçiminden, davada 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu′nun 669. ve devamı maddelerinde düzenlenen ″mirasta denkleştirme″ hukuksal nedenine dayanıldığı, davanın ″mirasta denkleştirme″ niteliğinde bulunduğu gözetilerek yargılama yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, muris muvazaası çerçevesinde değerlendirme yapılarak hüküm kurulması isabetsiz bulunduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında dosya kapsamında davalı ile mirasbırakan arasında düzenlenen 05.03.2009 tarihli "Pay Senedi Devir ve Satış Sözleşmesi" gereğince dava konusu payların itibari değeri üzerinden satıldığı ve parasının ödenmesi nedeniyle terekeye iadesi gereken karşılıksız bir kazandırmanın bulunmadığı, diğer yandan mirasbırakanın mektupları ve tanık beyanlarına göre satış işleminin davalının miras hakkına mahsuben yapılmadığı, dolayısıyla mirasta iadenin şartları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili duruşma talepli temyiz dilekçesinde özetle; davanın ticaret hukukunu değil miras hukukuna ilişkin olması nedeniyle ticaret mahkemesince yanılgılı değerlendirme ile karar verildiğini, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, gerekçenin yetersiz olduğunu, dosya kapsamında dava konusu hisselerin karşılığının mirasbırakana ödendiğinin ispat edilemediğini, dosyadaki delillere göre dava konusu pay devrinin gerçek bir satış olmadığının ispatlandığını, mirasbıraknaın ölmeden önce kanser hastalığıyla mücadele ettiğini ve yalnızca davalıyla görüşmesi nedeniyle iradesinin yanıltılmış olabileceğini,

devir tarihi itibariyle davalının dava konusu payları satın alabilecek bir maddi gücünün bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere hisse bedellerinin ödendiği varsayılsa dahi karma bağışlamanın gündeme geleceğini ve ödenmeyen kısmın yine denkleştirmeye tabi olacağını, sözleşmenin altında gizlenen amacın bağış olduğunun açık olduğunu, mirasbırakan tarafından kazandırmanın miras payına mahsuben yapılmadığının açık şekilde belirtilmemesi nedeniyle de 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 669. maddesi gereğince dava konusu hisselerin iadesinin gerektiğini, Mahkemece fotokopi belge üzerinden karar verilmesinin hatalı olduğunu,

hisselerin kıymeti karşısında Mahkeme kararının hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek Mahkeme kararının müvekkili lehine bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, şirket payının terekeye iadesi istemine ilişkindir.

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR