Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2792 K.2025/3250

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; vekil edeninin maliki olduğu dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın yola ulaşımının bulunmadığını belirterek bedeli karşılığında geçit hakkı tesisi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sinop ili, .... ilçesi, .... Köyü, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre davacının taşınmazının yola cephesinin bulunmadığı, buna göre 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesinde tanımını bulan zorunlu geçit hakkı tesisini isteme hususunda haklı menfaatlerinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 182 ada 36 parsel sayılı taşınmaz lehine, ... ada ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlar aleyhin geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava değerinin 3.885,60 TL olduğu, dava değerinin karar tarihi olan 22.10.2024 tarihi itibariyle istinaf kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığı, kararın bu hâli ile miktar itibariyle kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352/1 hükmü gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Değer belirlemesi yapılırken taşınmazların değer kaybının da dikkate alınması gerektiğini, geçit bedelinin karar tarihine uygun ve doğru bir şekilde hesaplanmayarak fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesinin yok sayıldığını,

2.Mülkiyet hakkının ihlâl edildiğini,

3.Tüm alternatif geçit güzergahları üzerinde yer alan parsel sahiplerinin davaya dâhil edilmesi gerektiğini,

4.Bilirkişi raporuna itirazlarının sunulduğunu ancak ek bilirkişi raporu alınmadığını,

5.Davacının zorunlu geçit ihtiyacı bulunmadığını,

6.Yükümlü taşınmazlar üzerinde elbirliği ve paylı mülkiyetler söz konusu olduğundan hâlihazırda 17 gerçek kişiden fedakarlık yapılması beklendiğini,

7.1 No.lu alternatif güzergah üzerinde bulunan parseller üzerinde ekim yapılmakta olup davalılarca tarımsal faaliyetlerin aktif olarak hâlen devam ettirildiğini, 2 ve 3 No.lu güzergahlar üzerinde yer alan parsellerde ise hiçbir ağaçlandırma ve ekim faaliyeti bulunmadığını, müvekkilinin mülkiyetinde olan taşınmazların sınırlarında üzüm, zeytin, ceviz, armut, kızılcık, incir ağaçların bulunduğunu ve ağaçlara ilişkin bedellerin değerlendirilmediğini,

8. 1 No.lu seçenek güzergahtan geçit tesisi sağlandığı taktirde 42 sayılı parselin tamamının yol için kullanılması gerektiği, bu nedenle taşınmaz maliki müvekkiline hiçbir kullanım alanı kalmayacağını, yine ... ve ... numaralı parsellerde de yol için gerekli alan düşüldüğünde maliklere yeterli kullanım alanı kalmayacağını,

9.Lehine geçit hakkı tesisi istenen taşınmaz ile ... parsel numaralı taşınmaz arasında yaklaşık 3 metre yüksekliğinde set bulunduğunu, geçit için yapılması gereken masraf hesabını etkileyeceğini ancak bu hususun raporda değerlendirilmediğini,

10. 1 No.lu güzergahta yer alan parsellerin sulu tarım arazisi olduğunu, hesaplamada dikkate alınması gerektiğini,

11.Kararın gerekçesiz olduğunu,

12. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tesis edilecek yol geçidinin genişliğinin net şekilde belirtilmediğini,

13.Belirlenen geçit bedelinin karar tarihinden sonra Mahkeme veznesine ödendiğini, geçit bedelinin hem eksik hem de hüküm tarihine en yakın belirlenen bedel olmadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı

... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR