Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/293 K.2025/819

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının maliki olduğu 552 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısının olmadığını ileri sürerek davacıya ait taşınmaz lehine davalılara ait 546 ve 550 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.10.2014 tarihli ve 2012/283 Esas, 2014/788 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, anayola çıkış yapılmayan davacıya ait ... Köyü 552 No.lu parsel lehine 06.06.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunda ekli krokide gösterilen 1 No.lu güzergah olarak belirtilen ... Köyü 546 parseldeki 835,41 m² ve 550 parseldeki 1.466,61 m² olan geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 21.10.2014 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.11.2017 tarihli ve 2015/5692 Esas, 2017/8059 Karar sayılı ilamında; geçit kurulan yerin bir kısmının, kadastro paftasında dere olarak gösterilen yere rastladığı ve kesintisizlik ilkesine aykırı olduğu, kabule göre de; tesis edilen geçit eninin gösterilmemesi ve kurulacak geçitin kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmemesinin doğru olmadığı belirtilerek, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın kabulüne, Balıkesir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 552 parsel sayılı taşınmaz lehine, Balıkesir ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 545 parsel, 546 parsel ve 550 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde fen bilirkişileri ... ... ve ... ... ... tarafından hazırlanan 25.02.2019 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide 2 No.lu alternatif güzergah olarak.

545 parsel üzerinde "A" harfi ve "kırmızı" renk ile gösterilen 331,45 m²'lik kısımda 3 m genişliğinde, 546 parsel üzerinde "B" harfi ve "mavi" renk ile gösterilen 298,14 m²'lik kısımda 3 m genişliğinde ve 550 parsel üzerinde "C" harfi ve "yeşil" renk ve "D" harfi ve "sarı" renk ile gösterilen (C+D) 1.105,14 m²'lik kısımda 3 m genişliğinde olmak üzere toplam 1.734,73 m²lik kısımda, "DSİ 25. Bölge Müdürlüğü'nün 01.03.2021 tarihli onay yazısına ve ...

Belediye Başkanlığının 08.10.2021 tarihli yazısı ile onaylanan Tip Menfez Projesine" uygun olarak 546 ve 550 parsel sayılı taşınmazlar arasına menfez yapılmak suretiyle geçit irtifakı tesisine ve bu irtifakın tapuya tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun eksik olduğunu, davacının taşınmazına giden başka yolların olduğunu belirtip keşif mahalinde de göstermiş olmalarına rağmen bu durumun bilirkişice dikkate alınmadığını, taşınmazların güncel değerlerinin belirlenmediğini, bedelin düşük olduğunu, lehe vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir. 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR