Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/3057 K.2025/4522

Bölge Adliye Mahkemesinin usulden ret kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 28.05.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri istinaf kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341. maddesi uyarınca istinaf edilemez. İstinafa konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Ayrıca, 6100 sayılı Kanun'un 366.madde atfıyla 346/1 hükmü uyarınca, temyiz dilekçesinin kesin bir karara ilişkin olması halinde, kararı veren mahkemece temyiz dilekçesinin reddine karar verilir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince dava değerinin istinaf kanun yolu kesinlik sınırının altında kaldığından bahisle davacı vekilinin istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verildiği, davacı tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine ise, ek kararla kesin bir karara yönelik temyiz dilekçesinin usulden reddine karar verildiği belirlenmiştir. Yapılan incelemede uyuşmazlığa konu el atmanın önlenmesi ve tazminat davasında, dava ve istinafa konu edilen miktar 24.546,15 TL olup İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile istinaf kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin verilen ek kararı yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.