Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/3091 K.2025/3499

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekilleri dava dilekçesinde; müvekkillerinin maliki olduğu 175 ada 4 ve 14 parsel sayılı taşınmazlar lehine, davalıya ait 175 ada 15 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait taşınmazlar lehine geçit hakkı tesis edilebilecek daha elverişli güzergâhlar bulunduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulüne 175 ada 4 ve 14 parsel sayılı taşınmazlar lehine 175 ada 15 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesisine ve geçit hakkı bedeli olan 26.130,44 TL'nin 175 ada 15 parsel sayılı taşınmaz malikine ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davalıya ait taşınmaz aleyhine tesis edilecek geçit bedelinin 26.130,44 TL olarak belirlendiği ve bu miktarın 2024 yılı istinaf kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığı gerekçesiyle istinaf başvuru dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; geçit hakkı tesis edilebilecek daha uygun alternatifler olduğunu, geçit hakkı bedelinin düşük belirlendiğini, bilirkişi raporunda belirlenen diğer güzergâhların bedelinin kesinlik sınırı üzerinde olması nedeniyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ifade ederek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, 175 ada 4 ve 14 parsel sayılı taşınmazlar lehine 175 ada 15 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına ve geçit bedelinin 26.130,44 TL olduğuna karar verilmiş ise de; hükme esas alınan 04.11.2024 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre 1 numaralı geçit alternatifi 26.130,44 TL; 2 numaralı geçit alternatifi 52.928,64 TL; 3 numaralı geçit alternatifi 61.183,18 TL olarak belirlenmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının taşınmazları lehine geçit hakkı tesis edilebilecek daha elverişli geçit güzergâhlarının bulunduğunu ve hüküm altına alınan geçit bedelinin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi olan 11.12.2024 tarihinde istinaf kesinlik sınırı 28.250,00 TL'dir.

Bu durumda; geçit alternatiflerinden iki tanesinin istinaf kesinlik sınırının üzerinde kaldığı anlaşıldığına göre, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2, 346 ve 352/1-b maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi doğru değildir.

Bölge Adliye Mahkemesince, değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR