Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/3119 K.2025/4102

Mahkeme kararının davacı vekili tarafından tashihi talep edilmiştir.

Mahkemece ek karar ile davacı vekilinin 21.03.2025 tarihli tahsis talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Asıl dava, geçit hakkı tesisi; birleştirilen dava, dava konusu yerin kamuya bedelsiz olarak terkini ile yol olarak tescili istemine ilişkindir.

1.Mahkemenin, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 01.03.2016 tarihli bozma ilâmına uyarak yaptığı yargılama sonucunda 27.04.2018 tarihli ve 2016/70 Esas, 2018/119 Karar sayılı kararı ile;

"1-Davanın kabulüne,

2-Davalı ... yönünden açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine,

3-Davacı tarafından davalılar ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan geçit hakkı tesisine ilişkin davanın kabulüne,

a-Davacıya ait ... ilçesi, ... Mahallesi, 2 80... parsel sayılı taşınmaza geçilmesi için davalılar ... ve ...'e ait 2 80... parsel sayılı taşınmaz ile ... ve ...'e ait 2 80... parsel sayılı taşınmazlar arasından; 2 80... numaralı parselden "A" harfiyle gösterilen ve 13,69 m² alan ile 2 80... numaralı parselden "B" harfiyle gösterilen 22,19 m² alan için ... lehine geçit hakkı tesisine,

Kararın kesinleşmesinden sonra fen bilirkişisi ...'ın 25.07.2017 tarihli raporu ile 05.02.2018 tarihli ek raporu ve krokisinin karara eklenerek infazı için Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine,

b- Davalılar ... ve ...'e ait 2 80... parsel sayılı taşınmazdan yola terk edilen 13,69 m² nin düşülmesinden sonra kalan 157,46 m² olarak 1/2'şer hisseyle davalılar ... ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline,

c- Davalılar ... ve ...'e ait 2 80... parsel sayılı taşınmazdan yola terk edilen 22,19 m² düşülmesinden sonra kalan 211.22 m² olarak 1/2'şer hisseyle davalılar ... ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline,

Davanın mahiyetine göre davacının yaptığı yargılama giderlerini kendi üzerinde bırakılmasına,

Ddavacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT ne göre belirlenen 2.180,00 TL'nın davalılardan alınarak davacıya verilmesine..." karar verilmiştir.

2.Mahkemenin yukarıda (1) numaralı bentte yer alan 27.04.2018 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili ve davalılar ... ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 26.05.2022 tarihli, 2021/8482 Esas, 2024/3804 Karar sayılı ilâmı ile hükmün vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, Mahkeme kararı tarafların karar düzeltme yoluna başvurmamaları üzerine 08.09.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Davacı vekili 28.12.2022 tarihli dilekçesinde; hükümde yer alan "yola terk" ibaresi nedeniyle tapu müdürlüğünce hükmün tapuya işlenemediğini ileri sürerek, hükmün 3.c bendinde yer alan "yola terk" ibaresinin hükümden çıkarılmak suretiyle hükmün tashihini talep etmiştir.

4.Mahkemenin 02.01.2023 tarihli kararı ile davacı vekilinin tashih talebinin kabulü ile hükmün 3.c bendinde yer alan "yola terk" ibaresinin hükümden çıkarılmak suretiyle tashihine karar verilmiştir.

5.Davacı vekili 21.03.2025 tarihli dilekçesiyle; Mahkemece verilen kararın 3.b ve 3.c numaralı bentlerinde talep dışı hükümlerin yer alması nedeniyle tapu müdürlüğünce kayıt yapılamadığının ve infazda sıkıntı yaşandığının bildirildiğini ileri sürerek, hükmün 3.b ve 3.c numaralı bentlerinde yer alan "yola terkinle kalan kısımların davalılar adına tescili" ibaresinin hükümden tashih yoluyla kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

6.Mahkemenin 21.03.2025 tarihli ek kararı ile; "...HMK'nın 3 04... . maddeleri gereğince, davacı vekilinin talebinin, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlara ilişkin bir değişiklik yapılması niteliğinde olduğu...HMK'nın 3 04... /2. maddeleri hükmü gereğince talebin reddedilmesi gerektiği..." gerekçesiyle "davacı vekilinin 21.03.2025 tarihli tashih talebinin reddine..." karar verilmiştir.

7.Mahkemenin tashih talebinin reddine yönelik 21.03.2025 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

8.6100 sayılı Kanun'un "hükmün tashihi" başlıklı 304. maddesine göre; "hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, Mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, Mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir."

Aynı Kanun'un "hükmün tavzihi" başlıklı 305. madde hükmü gereğince; "hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez".

Kanun'un 305/A hükmünde ise "taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir.Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir." hükmüne yer verilmiştir.

9.Somut olayda, Mahkeme kararın kesinleşmesi üzerine verilen hükmün infazı için Mahkemece düzenlenen 09.09.2022 tarihli müzekkerenin ilgili tapu müdürlüğüne gönderildiği; tapu müdürlüğünün 12.09.2022 tarihli cevabi yazısında, davalılara ait taşınmazlar üzerinde bedelsiz olarak kamuya ve yola terk işlemlerinin yapıldığının belirtildiği, terk işlemi sonrası oluşan tapu kayıt örneklerinin Mahkemeye gönderildiği, hükmün bu şekilde infaz edildiği anlaşılmaktadır. Tavzih yolu ile hükümde belirtilen haklar ve yüklenen borçlar değiştirilemeyeceğinden Mahkemece tavzih talebinin reddine ilişkin verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır.