KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2025/539 E., 2025/4548 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/3090 E., 2024/3216 K.
- İlk derece mahkemesi
- Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/35 E., 2024/364 K.
Karar Metni
454 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu (eski 96 36... ) yeni 116 22... parsel sayılı taşınmazın paydaşı olan “ ... ...” hakkında Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30/05/2006 tarih ve 2006/261 Esas, 2006/508 Karar sayılı kararı ile 3561 sayılı Kanun gereğince kayyım ataması yapıldığını ileri sürerek taşınmaz payının kayyımla idare süresi 10 yılı aştığından 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 588. maddesi gereğince taşınmazın pay maliki “... ’nin..” gaipliğine ve gaibin payının Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
II. CEVAP
Davalı Kayyım vekili cevap dilekçesinde özetle; 4721 sayılı Kanunun 427. ve 588. maddeleri nazara alınarak araştırma yapılması gerektiğini, aksi hâlde davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; gaipliği talep edilen kişiye atanan kayyımın yönetim kayyımı olmadığı, 4721 sayılı Kanunun 477. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen temsil kayyımı olduğu ve 4721 sayılı Kanunun 588. maddesinde aranan şartın gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kayyım vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle: kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kayyımın yönetim kayyımı olarak atandığını, Kayyımın temsil kayyımı olarak nitelendirilmesinin usul ve yasaya aykırı olup İlk Derece Mahkemesince eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunun 588. maddesi uyarınca gaiplik ile mal varlığının Hazineye devri istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/539, K. 2025/4548, 23 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama