Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/5616 K.2026/743

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, bu mümkün olmadığı takdirde tenkis talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuş; bir kısım davalılar da duruşmada alınan beyanlarında murise davacının değil, davalı ...’nin babası ... ....’ın baktığını beyan etmişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; “davacının tapu iptal ve tescil talebi yönünden davanın kesin hüküm nedeniyle reddine” karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince: “Davacının davası, ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Kesin hüküm olduğu gerekçe gösterilen Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/328-1988/834 E.- K. sayılı kararı ise taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Bu durumda, davaların konuları bir diğer ifade ile dava sebebi farklı olduğundan Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/328-1988/834 E.- K. sayılı kararı iş bu dava bakımından kesin hüküm oluşturmamaktadır.

Mahkemece; ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davası ilkeleri doğrultusunda araştırma yapılarak işin esasına yönelik bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; “Yargılama sırasında yapılan incelemede taşınmazın taraflar ve murisleri adına kayıtlı olmadığı anlaşılmıştır. Davacı vekili tarafından davaya tazminat davası olarak devam edildiği bildirilmiştir.

Yargıtay ilâmı, bozma öncesi dinlenen tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak davacının muris .... bakım borçlusu ... tarafından bakılmadığının iddia edilemeyeceği, ayrıca bir kısım tanıkların beyanlarında murise ... tarafından bakıldığının bildirildiği, akdin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun davacı tarafından ispatlanamadığı anlaşılmakla,” davacının tazminat talebinin reddine;

“4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 508. maddesi gereğince murisin ancak karşılıksız kazandırmaları tenkise tabi oldukları ölçüde tasarruf edilebilir kısmın hesabında terekeye eklenebilir. ÖKBA sözleşmesi karşılıklı iki tarafa borç yükleyen sözleşme olup, davalıya karşılıksız kazandırma yapılmadığı sonucuna varıldığından,” ölünceye kadar bakma akdi kapsamında davalıya devredilen bu taşınmaz yönünden tenkis talebine ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tanıkların çoğunun husumetli tanık olduğunu, davalı lehine beyanda bulunduklarını, iddialarının ispatlanmış olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma akdine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tenkis talebine ilişkindir.

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birisinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR