Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/5744 K.2025/5602

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Maliye Hazinesine ait Devletin hüküm ve tasarufu altında bulunan ... ilçesi, ... Köyü, ... Mevkiinde bulunan taşınmaz üzerine davalının ev yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğunu, bu durumun 30.07.2010 tarihli idari tahkikat sırasında görüldüğünü ve buna ilişkin inceleme raporu düzenlendiğini beyanla; davalı tarafından yapılan haksız tecavüzün önlenmesi ile üzerinde bulunan tüm muhdesatın ve evin kâl'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece 30.04.2015 tarihli kararda; davalının mülkiyeti davacı Hazineye ait taşınmazlar üzerine ev ve ağıl yapmak üzere müdahalede bulunduğu anlaşıldığından davacının davasının kabulüne ve davalının müdahalesinin men'ine ve taşınmaz üzerindeki ev ve ağılın kâl'ine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. 2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; tapu kayıtlarından anlaşıldığı üzere davaya konu her iki parselde de "davalı" şerhi bulunduğundan Mahkemece, kadastro mahkemesi dava dosyasının akıbetinin araştırılması, kararın kesinleşip kesinleşmediğinin belirlenmesi, kadastro mahkemesi davasının derdest olması hâlinde el atmanın önlenmesi – kâl talebinin tefrik edilerek el atmanın önlenmesi davasının kadastro mahkemesine gönderilmesi, kâl dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğinden karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tetkik edilen Kadastro Mahkemesinin 2013/7 Esas, 2014/32 Karar sayılı kesinleşen kararında, davacının ... ..., davalıların bu dosyanın davalısı ... ile dava dışı ... ve ...olduğu, davanın ... ilçesi, ...

Mahallesi, 588, 589, 590, 591, 620, 621 parsellerdeki zilyetlik hânesinin düzeltilmesine ilişkin tespite itiraz davası olduğu, Mahkemesince kanun yolundan geçen karara göre davacının davasının reddi ile davaya konu taşınmazların tespit gibi tesciline karar verildiği, 2/B kapsamındaki alanlar üzerindeki fiili kullanımın İdare tarafından kabul edilmesi ve parsellerin Hazine adına kaydedildikten sonra ifraz veya tevhit işlemi yapılıp parselasyona tâbi tutularak satılmasına olanak tanındığından, davalının 5 88... parseller yönünden müstakbel bir talep hakkının varlığı kabul edilerek;

davalı zilyetliğine üstünlük tanımak gerektiği, zira davacı Hazinenin 6292 sayılı Kanun'da belirlenen usullere göre yapacağı tespitlerle kullanıcı şerhine ve zilyetlik durumuna göre davaya konu taşınmazı, bedeli karşılığında davalıya devredebileceğinden davalının davaya konu taşınmazlarda üstün hakkı olduğunun kabulü gerektiği kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazların dosyalarında ve tapu kayıtlarında yapılan inceleme neticesinde yapılmış olan kadastro çalışmasının 6292 sayılı Kanun ve 345 Sıra sayılı ...Genel Tebliğinin ilgili hükümleri kapsamında 2/B kapsamında olmadığı, yapılan kadastro işleminin tescil çalışması olduğu ve bu tescil işlemi ile Hazine adına tescil edilen 5 88... parsellerden 621 parselin beyanlar hanesine "tek katlı kargir evin ... kızı ...'e aittir" şerhi verilmiş olduğu, 6292 sayılı Kanun ve 345 Sıra sayılı ...Genel Tebliğinin ilgili hükümleri kapsamında ...'e hak sahipliği sağlanmadığından davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu

belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, men'i müdahale ve kâl istemlerine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR