Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/810 K.2025/5093

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi ... ile davalıların murisleri ... ve ...’nın kardeş olduklarını, bir kısım taşınmazı ortak olarak satın aldıklarını ve 1993’te aralarında yaptıkları fiili taksime uygun şekilde kullandıklarını, ancak tapuda işlem yapmadıklarını, tarafların kullandıkları yerlerin yüzölçümlerinin farklı farklı olmasının sorun yaratmaya başladığını, davalıların kimi taşınmazlar için ecrimisil davası açtıklarını, bölgede yapılan kamulaştırma ile ...’ya düşen taşınmazlardan 99.825 m², ...’nın kullandığı taşınmazlardan 77.275 m², ...’ya düşen taşınmazlardan 44.250 m² yerin kamulaştırıldığını,

ancak kamulaştırma bedelinin tapudaki pay oranında 1/3’er ödendiğini, tarafların bazı tarlalarda tapu hisseleri az olduğu hâlde kullandıkları miktarın fazla olduğunu, bazı taşınmazlarda ise az bir alan kullanmalarına rağmen tapu kaydında daha fazla hakka sahip olduklarını, bu durumun düzeltilmesi için davalılarla uzlaşma sağlanamadığını ileri sürerek,

493 parselde 65,75 m² yerin, 2 95... parsellerde 1/3 payın, 380, 2 81... parsellerin tamamının, 263 parselde 23.550 m² yerin müvekkilleri adına tapuya kayıt ve tesciline, 210 parselin 22.200 m² kısmının tapu kaydının iptali ile ayrı parsel olarak müvekkilleri adına tapuya kayıt ve tesciline, 380 parselde 5.500 m², 263 parselde 9.000 m², 281 parselde 12.000 m², 258 parselde 6.000 m² yere davalıların el atmasının önlenmesine, davalıların haksız kullanımına karşılık ecrimisil ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; taşınmazların 1/3 oranında paylaştırılmasını, aksi takdirde davanın reddini savunmuştur. 2. Diğer davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacısı geçerli bir fiili taksimi ispat edemediğinden tapu iptali ve tescil ile el atmanın önlenmesi davalarının reddine, ecrimisil davasının ise takipsiz bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; davanın ortaklığın giderilmesi amacı ile açılmadığını, taşınmazlarda kişilerin kullandıkları alanların zeminde belli olduğunu, keşifte kullanım durumunun tespit edildiğini, taraflar uzun yıllardan bu yana birbirlerine müdahale etmeden taşınmazları kullanmakta iken davalılardan...'in davacıların hakkına müdahale bulunduğunu, bu karar onanırsa müvekkillerinin zorunlu olarak ortaklığın giderilmesi davası açmak durumunda kalacağını, bu nedenle müvekkillerinin iyiniyetli olduklarını göstermek için bu davayı açtıklarını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fiili taksime dayalı tapu iptali ve tescil, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle paylı mülkiyet üzere kayıtlı olan taşınmazlarda davacıların da kullandığı ya da kullanabileceği yer bulunduğuna göre, usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR