Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2026/131 K.2026/747

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; dava konusu 8 parselde davalı ile hissedar olduklarını, davalının davacının yola çıkmak için kullandığı bölüme müdahale ederek yola çıkmasını engellediğini, bu nedenle müdahalenin ve muarazanın önlenmesini, bu kısmın yol olarak bırakılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı duruşmada; davayı kabul etmediğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince ilk kararda; davanın kabulü ile 67,35 m² genişliğindeki yola davalının müdahalesinin önlenmesine, bu kısmın yol olarak kullanılmasına kesin olarak karar vermiş; davalının istinaf talebinde bulunması üzerine istinaf dilekçesinin kararın kesin olduğundan bahisle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 24.12.2021 tarihli kararda; Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.08.2021 tarihli kararına karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ek kararın kaldırılmasına, esas karara yönelik inceleme yapılarak eksik araştırma nedeniyle yeniden inceleme yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; 23.03.2021 tarihli rapora ekli krokide sarı renkte boyalı olarak gösterilen ve D (67,35 m²) genişliği 3 metre olarak belirtilen yola davalının müdahalesinin önlenmesine ve bu kısmın yol olarak kullanılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine ilişkin 27.06.2025 tarihli ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının yola ihtiyacı kalmadığını, keşif yapılmadan hüküm kurulmasının doğru olmadığını belirtmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve muarazanın giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Miktar veya değeri istinaf kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 344. maddesi uyarınca istinaf edilemez. İstinafa konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 352/1-(b) bendi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "parasal sınırların artırılması" başlıklı Ek 1. maddesine 3. fıkra olarak "İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır." hükmü getirilmiştir.

Somut olaya gelince; İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle 14.11.2024 tarihinde yapılan değişiklik yürürlükte olup ilk karar tarihi olan 2021 yılı itibariyle el atmanın önlenmesine karar verilen 67,35 m²’lik alanın değeri istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından istinaf başvurusunun miktar itibariyle usulden reddine dair verilen kararda isabetsizlik görülmemiştir.

Bu ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından bu ek karara yönelik istinaf itirazlarının da esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

VI. KARAR