Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2006/375 K.2007/5570

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanıklar ..., ... ..., ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in hükümlülüğüne ve ertelemeye, sanıklar ... ile ...'in beraatlerine dair (HAYMANA) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 8.10.2004 ... ve 379 esas, 298 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 17.1.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan beraat kararına ilişkin temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenler açıklanmak suretiyle sanıklar hakkında verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkındaki hükmün istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun ve 647 sayılı Yasanın olaya bütün olarak uygulanmasında ortaya çıkan sonucun, 5237 sayılı TCK.nun uygulanması durumuna göre sanık lehine olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak, 5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi, 27.4.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada "bir" ... Türk Lirası küsurunun atılmasının gözetilmesi zorunluluğu,