Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2007/10377 K.2010/9722

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.11.2005 gün ve 2005/7-144 esas, 2005/150 karar sayılı kararında belirtildiği üzere:

Vicdani delil sisteminin geçerli olduğu ceza yargılaması hukukumuzda, ... iradeye dayalı ikrarın da diğer tüm kanıtlar gibi yargıç tarafından serbestçe takdir edilip değerlendirilmesi gereken bir sübut vasıtası olduğu, bu kapsamda; sanık ...' un sanık ...' de ele geçen tabancanın iki gün kendisinde kaldığına dair hazırlık beyanı ve yargılama aşamasında kendisine ait olduğuna ilişkin ... iradeye dayalı ikrar içerikli savunması; bu savunmanın ciddiyeti ile bundan doğacak sonuçları bilebilecek durumda olduğu da gözetildiğinde mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine sanık ... yönünden katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık ... ve ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: Sanığın Çanakkale Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2000 gün ve 1999/154 Esas, 2000/158 Karar sayılı 23.9.2002 infaz tarihli tekerrüre esas sabıkasının olması karşısında, hakkında cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç ve hüküm tarihindeki yasal düzenlemelere göre 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasının 450 Türk Lirası olması gerektiği gözetilmeden, 750 Türk Lirası olarak fazla tayini,