Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2007/11878 K.2010/3006

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın köy meydanı olarak kullanılan yere duvar çekmesi nedeniyle birinci tecavüzden dolayı mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın 14.3.2005 tarihinde kesinleştiği, aynı yere bu kez gübre dökmek suretiyle 25.11.2005 tarihli ikinci tecavüzünden dolayı gerçekleşen eyleminin, tek suç oluşturduğu 3091 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası hükmünde; "..... fiil daha ağır bir cezayı gerektiren ayrı bir suç teşkil etmediği takdirde..." bu suçu işleyenler hakkında 3091 sayılı Yasanın uygulanması gerekeceğinin belirtilmesi karşısında; sanık hakkında daha ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca 3091 sayılı Yasaya aykırılık suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Keşfe katılmayan C.Savcısına keşif zaptının görüldüsünün yaptırılmamak sureti ile CMK.nun 188. maddesi hükmüne aykırılık yapılması,

3- CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırı olarak gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması,

4- Uygulamaya göre de:

5237 sayılı TCK.nun 58/7. madde ve fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestliğin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,