Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/10100 K.2010/10756

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkası gözönünde bulundurarak hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Karar başlığında suçun işlendiği yerin ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

2- Sanık müdafıinin 17.11.2006 tarihli duruşmadaki 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanması yönündeki talebiyle ilgili olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla, adli sicil kaydına göre ertelemeye engel sabıkası olmayan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, adli sicil kaydına göre suç işleme konusundaki eğilimine dayanılarak yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklardan, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 1-c bendindeki haklardan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılması yerine bunlardan da infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,