Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/10347 K.2010/3644

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-5219 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik CMUK.nun 305. maddesi gözetilerek, sanıklara kasten yaralama suçundan hükmolunan para cezası miktarına göre hükmün temyiz olanağı bulunmadından sanıklar müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle istem gibi (REDDİNE),

2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Yerinden görülmeyen itirazların reddine, ancak:

a) Oluşa dosya kapsamına göre sanıkların, cebir ve şiddet uygulayarak mağduru futbol oynadığı halı sahadan alıp, okul bahçesine götürdükleri ve burada dövdükten sonra serbest bırakmaları biçimindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK.nun 109/2. ve 109/3-b madde ve fıkralarında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

b) Sanıkların cebir ve şiddet uygulayarak mağdurun şahsına zarar verdikleri anlaşıldığı ve bu durumda 5237 sayılı TCK.nun 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

c- Sanıkların geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar karar yerinde tartışılmadan, 5237 sayılı TCK nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,