Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/10549 K.2010/11634

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin 1. fıkrasına göre uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sanığın (c) bendinde sayılan haklardan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, "hükümlülük süresince 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına" ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "sanıkların hükümlülük süresince 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.10.2010 gününde çokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıkların suçlarının tamamlanmış olması nede- niyle haklarında teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karşıyız.