Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/10681 K.2010/3323

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun sanık lehine kabul edilerek her iki yasa yönünden karşılaştırma yapıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin uygulanması sırasında 1. fıkrasının c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini koşullu salıverilmeye kadar kullanamayacağının hükümde belirtilmemesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükümden "mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK.nun 53/1. maddede sayılan haklardan yoksun bırakılmasına" ilişkin kısmın çıkartılması ve hükme "5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen hakları mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini ise koşullu salıverilmeye kadar kullanamayacağı" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 4.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.