KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2008/11001 E., 2010/7619 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Parada sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükmolunan hapis cezalarının süresine göre sanıklar müdafıinin duruşma isteğinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca oybirliği ile (REDDİNE); Dosya üzerinde yapılan incelemede: 1- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelenmesinde; Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
a- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyerneyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla, adli sicil kaydına göre ertelemeye engel sabıkası olmayan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
b- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, hak yoksunluklarının uygulanacağı sürelerin belirtilmemesi,
c- Suça konu sahte paraların müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi ile Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı oybirliğiyle (BOZULMASINA),
2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2008/11001, K. 2010/7619, 31 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama