KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2008/11279 E., 2010/4107 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme
- Hüküm
- Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından, sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülüklerine ve müsadereye
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Suç tarihi itibariyle sanıklar hakkında tayin edilen temel adli para cezasının eksik tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:
1- Sanık ... lehine hiçbir uygulama yapılmayan hükümde, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluğunu içermeyen 765 sayılı TCK.nun sanık lehine olacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Sanık ... hakkında atılı suçlardan kurulan hükümde, 5237 Yasanın 53/1-a, b, d ve e bentlerinde öngörülen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendinde düzenlenen haklardan da koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılması kararı verilmesi gerekirken, "sanığa verilen cezaların infazı tamamlanıncaya kadar TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına, 53/3. fıkrasındaki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmesi,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ...'a ilişkin olarak hükümden hak yoksunluğunu içeren kısmın çıkarılması yine hükümden "sanık ...'a verilen cezaların infazı tamamlanıncaya kadar TCK. nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2008/11279, K. 2010/4107, 17 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama