Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/11407 K.2010/11585

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin 1. fıkrasına göre uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sanığın (c) bendinde sayılan haklardan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK.nun 53/1­a, b, c, d ve e bentlerindeki haklardan " ... hakkındaki 4 yıl hapis cezası infaz edilinceye kadar yasaklanmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanığın "5237 sayılı TCK.nun 53/1­a, b, c, d ve e bentlerindeki haklardan hakkındaki 4 yıl hapis cezası infaz edilinceye kadar yasaklanmasına" ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.