Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/11968 K.2010/12472

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, ne şekilde temyize başvurulabileceği ile temyiz süresinin başlangıcının karar yerinde gösterilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilip İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1.10.2007 tarihli temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararı kaldırılarak esas hükme ilişkin yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

1- İlk hükmün Dairemiz tarafından "sanığın hukuki durumunun 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Yasalara göre yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" gerekçesi ile bozulması üzerine duruşma açılıp bozmaya uyulduğu halde,

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 maddesinde de “lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükümleri uyarınca; ilk hükümde hükmolunan sonuç ceza miktarı itibariyle 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanma olanağı yok ise de, bozma sonrası hükmolunan ceza miktarı itibariyle yasal engel bulunmadığından,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin de uygulanabileceği gözönüne alınıp, anılan maddeye ilişkin olarak da bir değerlendirme ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Uygulamaya göre de:

Kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. madesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,