Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/13136 K.2010/11092

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkalarının olması karşısında, hakkında cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın, araçla mağdurun evinin bulunduğu sokaktan geçerken havaya ve evin önünde park halinde bulunup mağdura ait olan kamyona ateş etmek şeklinde gerçekleşen eylemi 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrasında düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın eyleminin genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması olarak kabul edilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise;

a- 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinde belirtilen failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle takdiri indirimin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b- Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmaması,

c- Karar başlığında suç yeri ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına, hüküm nüsha ve özetlerinin mühürlenmemesi suretiyle de CMK.nun 232/7 madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,