KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2008/13213 E., 2010/2504 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın kasten işlediği suçtan dolayı adli sicil kaydında silinme koşulları gerçekleşmemiş sabıkası bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1- Sanığın ... Köyüne ait 56 nolu mera parseline tecavüzü nedeniyle soruşturma yapılıp kamu davası açıldığı halde, hangi parselde yapıldığı belirtilmeyen kovuşturma aşamasındaki keşfe ve 77 nolu mera parseline ilişkin düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getiril- miş olmakla, sabıka kaydı içeriğinden ertelemeye engel mahkumiyeti olmadığı anlaşılan sanığın yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, sadece sabıkalı oluşuna dayanılarak yasal olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
b- 5237 sayılı TCK.nun 58/7. madde ve fıkrası uyarınca süre belirtilmeksizin denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, infaz yetkisini sınırlayacak biçimde cezanın infazından sonra "2 yıl" denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmolunması,
c- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine, bunlardan da cezanın infazı süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2008/13213, K. 2010/2504, 22 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama