Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/13495 K.2010/7779

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkası gözönünde bulundurularak hakkında mükerirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.4.2009 tarih ve 2008/5-202 esas-2009/102 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere sanığın,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılacağının hükümde gösterilmemesi,Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 53. maddenin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkarılarak,