Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/14524 K.2011/3157

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; yakını hakkında tanıklık yapmasına sinirlenen sanığın mağdurun çalıştığı taksi durağına birkaç kez gidip mağduru sorduğu, 14.5.2005 günü tekrar gittiğinde mağduru göremeyince ruhsatsız tabancasını çıkartarak tanık ...'ya hitaben "...' e söyle ayağını denk alsın, onu vuracağım" dediği ve oradan ayrıldığı,

sanığın bu aşamaya kadar gerçekleşen eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 765 sayılı TCK.nun 191/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suç tiplerine uyduğu ertesi gün tekrar gelip mağduru bir süre bekleyip ayrılan sanığın, gece geç saatlerde mağdurun evinde bulunmadığı bir zamanda ele geçirilemeyen ruhsatsız tabanca ile mağdurun evine doğru silahla ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı TCK.nun 191/1 ve 264/7. madde ve fıkrasındaki suçları oluşturduğu,

765 sayılı TCK.nun 264/7. madde ve fıkrasındaki " ... ... başka bir suç oluştursa bile ... " şeklindeki düzenlemeye 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrasında yer verilmemesi nedeniyle aynı yasanın 44. maddesinde düzenlenen ... içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği, buna göre de mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamede yer alan bir kısım bozma düşüncelerine katılınmamıştır.

1- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve tehdit suçlarından yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA), 2- Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, maddenin l. fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilerek, aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,