Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/1496 K.2010/468

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Müdahile ait işyerini yakarak zarar veren sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 152/2-a madde ve fıkralarında yazılı suçu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında aynı Yasanın 170/1-a madde ve fıkrası uyarınca ceza tayini,

2- Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca c bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın tekerürre esas sabıkası gözönünde bulundurarak hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 21.1.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, daire sayın çoğunluğunun (1) nolu bozma nedenine katılmıyoruz.