Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/15015 K.2010/11099

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- CMUK.nun 305. maddesindeki temyiz sınırının 2 milyar lira olması ve 5237 sayılı TCK.nun 50/5. madde ve fıkrası hükmü uyarınca, sanığa kasten yaralama suçundan hükmolunan para cezası miktarına göre hükmün temyiz olanağı bulunmadığından sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca, tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı; yine, 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre lehe erteleme koşulları taşıdığı gözetilerek, 765 sayılı TCK ile 647 sayılı Yasanın ilgili hükümlerinin olaya uygulanması,

bundan sonra 5237 sayılı TCK.na göre de uygulamanın gösterilmesi ve her iki uygulama sonuçlarının birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa saptanarak hüküm kurulması gerekirken, böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın yazılı biçimde hüküm kurulması,