Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/15054 K.2010/11144

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında.

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre lehe erteleme koşulları taşıdığı gözönüne alınarak, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak, denetime elverişli şekilde karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

3- Uygulamaya göre de;

a) Suça konu tabanca ve eklerinin 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi yerine, 5237 sayılı Yasanın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

b) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iadesinden önce kurulan 6.4.2005 tarihli hükümde 765 sayılı TCK.nun 59. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde, sanık temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iadesinden sonra kurulan hükümde 765 sayılı TCK.nun 59. maddesinin uygulanmasına karar verilmeyerek kazanılmış hak ilkesine aykırı şekilde hüküm kurulması,