Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/1569 K.2010/1496

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığa TCK.nun 456/4. madde ve fıkrasına aykırılık suçundan doğrudan verilen para cezasının miktarı itibariyle 5219 sayılı yasa ile değişik CUMK.nun 305/1. madde ve fıkrası uyarınca temyiz olanağı bulunmadığından, müdahil vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle bu hükmün istem gibi oybirliğiyle (ONANMASINA).

3- Sanık hakkında aile efradına suimuamele, şartlı tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere gelince;

Sanığa atılı suçlarının temas ettiği yasa maddesinde gösterilen cezaların üst sınırına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrasına göre, davanın 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup sanığın savunmasının alındığı 12.10.2004 tarihinden, inceleme tarihine kadar bu sürenin dolmuş olduğu ve zamanaşımını kesen her hangi bir işlemde yapılmadığı anlaşılmakla hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4. madde ve fıkrası gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), 9.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.