Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/17064 K.2010/12057

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:

1- Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 TL yerine 600 TL olarak fazla tayini,

2- 5237 sayılı TCK. nun 53. maddenin 1. fıkrasına göre uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sanığın (c) bendinde sayılan haklardan kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, "5237 sayılı TCK.nun 51/2. maddesi uyarınca sanığın kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a, b, c, d, e maddesinde belirtilen haklarını cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen temel adli para cezasının 450 TL'ye indirilmesi ve hükümden "5237 sayılı TCK.nun 51/2. maddesi uyarınca sanığın kasten işlediği suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a, b, c, d, e maddesinde belirtilen haklarını cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına" ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "sanığın 5237