Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/17252 K.2010/10556

kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanıkların müştekilerle hasım oldukları, olay tarihinde sanık ...'ın kullanmış olduğu araçla müştekilerin evinin önüne gelerek avluda bulundukları sırada eve doğru tabanca ile yedi sekiz kez ateş etme şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle haklarında silahla yaralamaya tam teşebbüs ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından açılan davalarda,

765 sayılı TCK.nun 264/7. madde ve fıkrasındaki " ... eylem başka bir suçu oluştursa bile ... " şeklindeki düzenlemenin 5237 sayılı TCK. nun 170/1-c madde ve fıkrasında yer almadığı gözönüne alındığında 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiğinden, sanıkların eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturması karşısında her iki suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı olup buna göre de, 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunlann ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü de gözetilerek karşılaştırma ve değerlendirme yapılıp lehe yasa belirlendikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,