Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/19164 K.2011/344

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın sabıkasının 765 sayılı TCK.nun 260. maddesinde belirtilen memura karşı pasif mukavemet suçunu oluşturduğu ve bu suçun 5237 sayılı TCK.nun da suç olarak düzenlenmediği anlaşılmakla, adli sicil kaydına konu olan bu suç nedeniyle mahkemesince uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre, sanığın kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan bir gerekçe ile sanığın daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunduğundan bahisle 5237 sayılı TCK.nun 51 ve 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin uygulanması sırasında 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen kendi altsoyu ile ilgili olarak velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini koşullu salıverilmeye kadar kullanamayacağının hükümde belirtilmemesi,