Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/2517 K.2010/3350

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Ceza evinden çıkan müştekinin sanık ...'in eşiyle gönül ilişkisi olduğunu duyması üzerine sanığa telefon açarak sanıkla görüştüğü, bu duruma kızan sanık ... diğer sanık ...'nin kullanmış olduğu araçla müştekinin evine gelerek evine ve aracına doğru, müşteki evde bulunduğu sırada av tüfeğiyle yedi sekiz kez ateş etme şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, sanıklar hakkında mala zarar verme ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarından açılan davalarda,

765 sayılı TCK.nun 264/7. madde ve fıkrasındaki "... eylem başka bir suçu oluştursa bile ... " şeklindeki düzenlemenin 5237 sayılı TCK.nun 170/l-c madde ve fıkrasında yer almadığı gözönüne alındığında 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiğinden, sanığın eyleminin korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, her iki suçtan da mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanıklar hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan kurulan hükme ilişkin, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. madde ve fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun hükmü ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur", aynı maddenin 3. fıkrasına göre de, "hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç, infaz rejimine ilişkin hükümler derhal uygulanır" hükümlerinin düzenlenmiş bulunması karşısında, bu hükümlere aykırı olarak, suç tarihinde yürürlükte olmayan, infaz rejimi ile ilgili bulunan ve sanıklar aleyhine sonuç doğuran 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince sanığın mükerrir sayılmasına karar verilmesi,