Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/2919 K.2010/1652

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK.nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, bu hususlar yerine getirilmeden gerekçeden yoksun bir biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- İlk hükmün 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasaların lehe hükümlerinin değerlendirilmesi için bozulması ve bozmaya uyulması karşısında. 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü uyarınca.

6136 sayılı yasa uyarınca temel cezalar belirlendikten sonra, sanık müdafiinin bozmadan önceki temyiz dilekçesinde yer alan takdiri indirim uygulanmasına ilişkin isteğinin, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesini de kapsadığı nazara alınarak sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar değerlendirilmek suretiyle bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmesi ve bundan sonra lehe yasa saptanarak hüküm kurulması gerekirken, böyle bir karşılaştırma, değerlendirme ve belirleme yapılmaksızın yazılı biçimde hüküm kurulması,