Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/2959 K.2010/3226

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinden görülmeyen itirazların reddine, ancak: İlk hükmün Yargıtay tarafından "sanığın hukuki durumunun 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237, 5252 ve 5271 sayılı Yasalara göre yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" gerekçesi ile bozulması üzerine duruşma açılıp bozmaya uyulduğu halde,

Tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı, bu durumda olay ve uygulama itibariyle 5237 sayılı TCK.nun, 765 sayılı TCK.na nazaran sanık lehine olduğu, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 maddesinde de “lehe olan önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir” hükmü uyarınca.

5237 sayı lı TCK nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olması, yine 5237 sayılı TCK.nun 50.ve 51 maddelerinin, 647 sayılı Yasanın 4. ve 6. maddelerine göre lehe erteleme koşulları ve seçenek yaptırımlar taşıdığı gözönüne alınıp, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,