Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/4951 K.2010/1288

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu anlaşılmakla tebliğna- mede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

İlk hükmün Yargıtay tarafından "kanıtlama ve nitelendirme dışında kalan hususlarda sanığın hukuki durumunun 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237, 5252, 5271 sayılı Yasalara göre yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu" gerekçesi ile bozulması üzerine duruşma açılıp bozmaya uyulduğu halde.

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesinde suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunlar uygulanır ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında;

tekerrürün, 5237 sayılı TCK.nda artırım nedeni olarak düzenlenmediği ve aynı yasanın 7/3. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin de uygulanamayacağı, takdiri indirim yönünden 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü, 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek ve 5237 sayılı TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin, 647 sayılı Yasanın 4. ve 6. maddelerine göre lehe seçenek yaptırımlar ve erteleme koşulları taşıdığı,

ikisinin birlikte uygulanma olanağı yoksa da bunlardan birinin uygulanmasının mümkün olabileceği gözönüne alınıp, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde yasal ve yeterli olmayan bir gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,